
photo from travelblog.org
Υπερδιπλασιασμό των χρεών των Ελληνικών νοικοκυριών μέσα
σε ένα χρόνο καταφέραμε τον τελευταίο χρόνο, μεγάλο επίτευγμα,
αλλά εμείς οι Έλληνες ήμαστε πάντα μόνο για μεγάλα επιτεύγματα.
Τον τελευταίο χρόνο τα χρέη των νοικοκυριών αυξήθηκαν κατά 100%
το σύνολο των νοικοκυριών τον τελευταίο χρόνο είναι χρεωμένα σε αυτήν
την καταπληκτική χώρα, για στεγαστικά 50 δις ευρω και για καταναλωτικά
25 δις ευρω.
Έχουμε σπάσει όλα τα ρεκόρ σε παγκόσμια κλίμακα, της ταχύτητας
του υπέρ δανεισμού.
Έχουμε ξεπεράσει τα όρια
Έχουμε υπερβεί το κόκκινο, δηλαδή, το απαγορευτικό, και κανείς
δεν κάνει κάτι, εμείς εκεί, το βιολί μας.
Καθημερινά συνωστισμός στις τράπεζες για δάνεια, για κάρτες
για στεγαστικά, για καταναλωτικά και για δάνεια αποπληρωμής
των δανείων, αυτό λέγεται παραλογισμός.
Χωρίς να έχουμε τη δυνατότητα να τα αποπληρώσουμε
Καλά, κανείς δεν σκέφτεται τι πρόκειται να γίνει ?
Κανείς δεν σκέφτεται το μέλλον αυτού του τόπου ?
Όλοι θέλουν να γίνουν ιδιοκτήτες γενικώς, κατά κύριο λόγο βέβαια,
ιδιοκτήτες της γης αυτού του τόπου που γεννήθηκαν, του δικού τους
τόπου, και να κατοχυρώσουν την ιδιοκτησία τους νομικά, λες και είναι
άποικοι, μετανάστες, που ήρθαν σε αυτό τον τόπο να βρουν την τύχη τους
και μια καλλίτερη ζωή, όπως κάνουν οι οικονομικοί μετανάστες που ήρθαν
στη χώρα μας.
Σε λίγα χρόνια όπως πάμε, θα γίνουμε μετανάστες στην ίδια μας τη χώρα
και όλα αυτά, γιατί έχει σταματήσει να δουλεύει το μυαλό μας
η σκέψη μας σωστά. Δεν υπάρχει κανείς, εκτός πολύ λίγων, ελάχιστων
που να αποταμιεύει έστω και λίγα χρήματα για τις δύσκολες ώρες
και μέρες της ζωής, για το μέλλον το δικό του, των παιδιών του,
του τόπου αυτού.
Μα είναι δυνατόν να υπάρχει τόσο μεγάλη αδιαφορία για το μέλλον ?
Γιατί, αν δεν υπάρχει μέλλον δεν υπάρχει και παρόν
Καλά, πρέπει να είσαι φιλόσοφος η σοφός για να το ξέρεις αυτό ?
Ναι, αλλά απο φιλοσοφία και σοφία ήμαστε πρώτοι σε όλο τον πλανήτη
Αλήθεια, που πήγε όλη η σοφία αυτού του τόπου, αυτού του λαού
που μας έκανε υπερήφανους ?
Απλά μας τελείωσε, έμεινε στην αρχαιότητα
Κανείς μας δεν ξέρει σε τι χώματα πατάμε
Κανείς μας δεν θυμάται τι ήταν αυτός ο τόπος, αυτή η γη
Ποιοι ζούσαν και ποιοι έζησαν σε αυτή την μοναδική χώρα που λέγεται
Ελλάδα και που πάντα μας έκανε υπερήφανους
Που πήγε στ αλήθεια ο σοφός λαός που λέμε κάπου , κάπου όλοι μας ?
Πήγε στα λόγια, και εκεί έμεινε, μόνο στα λόγια
Εκεί φτάσαμε αυτόν τον τόπο και την ζωή μας, στο τελευταίο
σκαλοπάτι, πιο κάτω δεν έχει, πιο κάτω δεν γίνεται
και εμείς συνεχίζουμε να δανειζόμαστε φτάνοντας στον υπέρ δανεισμό
Σε λίγο θα δανειζόμαστε και από τους μετανάστες, υποθηκεύοντας
το μέλλον μας, των παιδιών μας και του τόπου μας.
Γιατί οι μετανάστες αποταμιεύουν τον κόπο τους, ενώ εμείς το μόνο
που κάνουμε είναι να καταναλώνουμε όλο τον κόπο μας, τους κόπους μας
και το μέλλον αυτού του τόπου. Υποθηκέψαμε το μέλλον αυτού του τόπου
Αυτή είναι η αλήθεια και η σκληρή πραγματικότητα
Όποιος δεν αποταμιεύει το μέλλον το υποθηκεύει
Καπετάνιος